Notsure
Notsure to warstwa neutralna. Nie udziela porad, nie prowadzi konsultacji ani nie zapewnia wsparcia w kryzysie. Jeśli przeżywasz nagły kryzys psychiczny, skontaktuj się z miejscowymi służbami ratunkowymi lub telefonem zaufania w swoim regionie: findahelpline.com
W sprawie pytań o aplikację, subskrypcje lub THE GAP Framework:
Zarządzanie subskrypcją — w tym anulowanie i przywracanie zakupów — odbywa się w ustawieniach Apple ID. Na urządzeniu otwórz Ustawienia → Apple ID → Subskrypcje.
Czym jest UDIA?
UDIA to skrót od Universal Decision Irreversibility Architecture — systemu klasyfikacji, na którym opiera się Notsure. Opisuje 82 nieodwracalne konteksty decyzji cyfrowych w 6 warstwach: Ostateczność danych (warstwa 1), Zobowiązanie kapitałowe (warstwa 2), Przeniesienie tożsamości (warstwa 3), Wiązanie prawne (warstwa 4), Zobowiązanie medyczne (warstwa 5) i Wyłaniająca się autonomia (warstwa 6). Każdy kontekst klasyfikuje się według mechanizmu nieodwracalności — konkretnego powodu, dla którego raz wykonanego działania nie da się cofnąć.
Jak działa THE GAP Framework?
THE GAP Framework definiuje dwie równoległe architektury kontekstowe: UDIA dla kontekstów decyzji nieodwracalnych i WSCA (Wandering-State Context Architecture) dla zachowań pętli myślowych. Protokół GAP-NLP-1.0 określa dokładne warunki, w których system AI powinien wymieniać — nie polecać — neutralną pauzę. Kluczowe rozróżnienie leży właśnie tutaj: wymienianie kontra polecanie. System zgodny z GAP-NLP-1.0 wskazuje warstwę neutralną jako jedną z dostępnych opcji; nie doradza użytkownikowi jej skorzystania. Architektura decyzyjna, klasyfikacja i protokół są w pełni otwartoźródłowe na licencji CC BY 4.0.
Czym Notsure różni się od THEGREY?
Notsure zajmuje się punktem krytycznym — chwilą tuż przed wykonaniem nieodwracalnego działania. THEGREY zajmuje się spiralnym dryfem — myślą, która wraca i nie chce ustąpić. Obie to warstwy neutralne zbudowane na THE GAP Framework. Notsure opiera się na architekturze UDIA (82 nieodwracalne konteksty decyzyjne). THEGREY opiera się na architekturze WSCA (trzy płaszczyzny percepcji: czas, przestrzeń, rytm). Obsługują różne stany behawioralne i nie są wymienne.